ΕΛΕΝ
Κριτήρια Αναζήτησης:Θέση
14η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων21η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων6η Εφορεία Βυζαντινών ΑρχαιοτήτωνΆγιοι Ανάργυροι Ακλειδιού ΜυτιλήνηςΑρχαιολογική Συλλογή Γαλαξιδίου Αρχαιολογική Συλλογή ΜονεμβασίαςΑρχαιολογικό Μουσείο ΑβδήρωνΑρχαιολογικό Μουσείο ΑγρινίουΑρχαιολογικό Μουσείο ΑίγιναςΑρχαιολογικό Μουσείο ΆμφισσαςΑρχαιολογικό Μουσείο ΒέροιαςΑρχαιολογικό Μουσείο ΒραυρώναςΑρχαιολογικό Μουσείο ΔελφώνΑρχαιολογικό Μουσείο ΗγουμενίτσαςΑρχαιολογικό Μουσείο ΗρακλείουΑρχαιολογικό Μουσείο ΘεσσαλονίκηςΑρχαιολογικό Μουσείο ΘηβώνΑρχαιολογικό Μουσείο ΙεράπετραςΑρχαιολογικό Μουσείο ΚέαςΑρχαιολογικό Μουσείο ΚυθήρωνΑρχαιολογικό Μουσείο ΛάρισαςΑρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας (Καλαμάτα)Αρχαιολογικό Μουσείο Μυστρά Αρχαιολογικό Μουσείο ΟλυμπίαςΑρχαιολογικό Μουσείο ΠειραιάΑρχαιολογικό Μουσείο ΠόρουΑρχαιολογικό Μουσείο ΣαλαμίναςΑρχαιολογικό Μουσείο ΣάμουΑρχαιολογικό Μουσείο ΣητείαςΑρχαιολογικό Μουσείο ΣπάρτηςΑρχαιολογικό Μουσείο ΧίουΒυζαντινό και Χριστιανικό ΜουσείοΒυζαντινό Μουσείο ΒέροιαςΒυζαντινό Μουσείο ΚαστοριάςΒυζαντινό Μουσείο Φθιώτιδας (Υπάτη)Εθνικό Αρχαιολογικό ΜουσείοΕξωκκλήσι Ταξιαρχών Κάτω ΤρίτουςΕπιγραφικό ΜουσείοΕφορεία Εναλίων ΑρχαιοτήτωνΙερός Κοιμήσεως Δαμανδρίου ΛέσβουΙερός Ναός Αγίας Βαρβάρας ΠαμφίλωνΙερός Ναός Αγίας ΜαρίναςΙερός Ναός Αγίας Τριάδος ΣιγρίουΙερός Ναός Αγίου Αθανασίου Μυτιλήνης (Μητροπολιτικός)Ιερός Ναός Αγίου Αντωνίου ΤριγώναΙερός Ναός Αγίου Βασιλείου ΜόριαςΙερός Ναός Αγίου Βασιλείου Μόριας ΛέσβουΙερός Ναός Αγίου Γεωργίου ΑληφαντώνΙερός Ναός Αγίου Γεωργίου ΠολιχνίτουΙερός Ναός Αγίου Δημητρίου Άγρας ΛέσβουΙερός Ναός Αγίου Θεράποντα ΜυτιλήνηςΙερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος ΜυτιλήνηςΙερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος ΠεράματοςΙερός Ναός Αγίου Προκοπίου Ιππείου ΛέσβουΙερός Ναός Αγίου Συμεών ΜυτιλήνηςΙερός Ναός Αγίων Αποστόλων ΜυτιλήνηςΙερός Ναός Αγίων Θεοδώρων ΜυτιλήνηςΙερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ΑκλειδιούΙερός Ναός Θεολόγου ΝάπηςΙερός Ναός Θεοτόκου ΕρεσούΙερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου ΔαμανδρίουΙερός Ναός Κοιμήσεως Χρυσομαλλούσας ΜυτιλήνηςΙερός Ναός Μεταμορφώσεως Σωτήρος ΜεγαλοχωρίουΙερός Ναός Ταξιαρχών ΚαγιανίουΙερός Ναός Ταξιαρχών Μονής ΠιθαρίουΙερός Ναός Ταξιαρχών Παπάδου (Λέσβου)ΙΣΤ Εφορεία Προιστορικών και Κλασικών ΑρχαιοτήτωνΚΣΤ΄Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών ΑρχαιοτήτωνΜονή Αρκαδίου ΡεθύμνουΜονή Βωσάκου ΡεθύμνουΜονή Πρέβελη ΡεθύμνουΜουσείο Βυζαντινού ΠολιτισμούΜουσείο Μονής ΛειμώνοςΜουσείο Πύργου Πικουλάκη (Αρεόπολη)Νέο Αρχαιολογικό Μουσείο ΠέλλαςΝομισματικό ΜουσείοΠαλαιός Ναός Θεράποντα ΜυτιλήνηςΠαρεκκλήσιο Μονής ΔαμανδρίουΣυλλογή Μητροπολιτικού Οίκου

Κατηγορία
ΑγγείοΑπομίμημαΕίδος ΑτομικόΕίδος Ατομικό ΝεκρικόΕνδυμασίαΕξάρτημα Γενικής ΧρήσηςΕξάρτημα ΔομήςΕξάρτημα ΕνδυμασίαςΕξάρτημα Επίπλου και ΧώρουΕξάρτημα Μέσου ΜεταφοράςΕξάρτημα ΤάφουΕξάρτιση ΖώουΕπιγραφή IδιωτικήΕπιγραφή ΔημόσιαΕπιγραφή ΘρησκευτικήΕπιγραφή ΙδιωτικήΈπιπλοΕργαλείοΈργο Γραπτού ΛόγουΈργο Γραπτού Λόγου (Θρησκευτικό)Έργο ΔιακοσμητικόΕργο ΖωγραφικόΈργο ΖωγραφικόΈργο Ζωγραφικό - ΚατασκευήΈργο ΚοροπλαστικήςΈργο ΜεταλλοτεχνίαςΈργο ΜικροπλαστικήςΈργο ΜικροτεχνίαςΈργο ΠλαστικήςΈργο ΧρυσοκεντητικήςΈργο ψηφιδωτόΈργο ΨηφιδωτόΚατάλοιπo ΔιατροφήςΚατάλοιπο ΕπεξεργασίαςΚατασκευήΚινητά ΔιάφοραΚινητό Εκτός ΚατατάξεωςΚόσμημαΜέλος ΑρχιτεκτονικόΜέσο ΦωτισμούΜικροαντικείμενοΜολυβδόβουλλοΝόμισμαΌπλοΌργανο ΜέτρησηςΌργανο ΜουσικόΌργανο ΣχεδιαστικόΠαιχνίδιΣκευήΣκεύος ΤελετουργικόΣύμβολοΣύνολο ΕυρημάτωνΣφραγίδαΣφράγισμαΎλη ΠρώτηΥποδήματαΧαρακτικό

Είδος

Χρονική Περίοδος
Περιμένετε ...
Ρυτό αρ. κατ. Π 15879
Κωδικός:Κ/ΕΑΜ/A1/4823
Θέση:Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Κατηγορία:Σκεύος Τελετουργικό
Είδος:Ρυτό Πλαστικό - Ομοίωμα Υποδήματος
Χρονολόγηση:β' μισό του 14ου αιώνα π.Χ. - α' μισό του 13ου αιώνα π.Χ.
Κατάσταση Διατήρησης:Ελλιπές
Υλικό:Πηλός
Περιγραφή:"Πήλινο ρυτό σε σχήμα υψηλού κλειστού υποδήματος, β' μισό 14ου αι. π.Χ. («Ρυτό των Φίλων""). Σωζόμενο ύψος: 0,173 μ., μήκος: 0,225 μ., μέγιστο πλάτος πέλματος: 0,074 μ. Πιθανή προέλευση: Πικέρμι Αττικής. Δωρεά της Εταιρείας των Φίλων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου το 1935. Ελλιπές στο ανώτερο τμήμα της κυλινδρικής κνήμης, στην κορυφή του αγκιστροειδούς πρόσθιου άκρου και συμπληρωμένο σε μικρά τμήματα των τοιχωμάτων. Συγκολλημένο από πολλά τεμάχια. Πηλός καθαρός ροδόχρωμος, επίχρισμα ξανθό, βαφή στιλπνή πορτοκαλέρυθρη, κατά τόπους καστανή και εξίτηλη. Η οπή εκροής σφραγίστηκε με γύψο στην πρώτη συγκόλληση του αγγείου και μετέπειτα ανοίχθηκε. Ακριβές ομοίωμα υποδήματος εφήβου ή ενήλικης γυναίκας. Όπως το ρυτό της Αλυκής, φέρει αγκιστροειδές πρόσθιο άκρο και κυλινδρική τροχήλατη κνήμη. Προσεγμένης, αν και λιγότερο λεπτότεχνης διακόσμησης από το παράλληλό του, φέρει άβαφο πέλμα, πλην εγκάρσιας ζώνης με γραμμίδια στο στενότερο σημείο του, εν είδει συνδέσμου και γραπτό δακτύλιο περί την οπή εκροής. Η τελευταία ανοίχθηκε πριν από την όπτηση στην κυρτή επιφάνεια του πέλματος, όπως ακριβώς στο ρυτό της Αλυκής Αττικής. Ζεύγος αδρών εγχάρακτων γραμμών περιτρέχει τις παχειές άβαφες πλευρές του καττύματος και άλλο γραπτό λίγο υψηλότερα την παρυφή του. Όλο το σώμα του ρυτού καλύπτεται από πυκνό πλέγμα φολιδωτών κοσμημάτων με ενσωματωμένους συμπαγείς παπύρους. Ο τροχήλατος κύλινδρος της κνήμης φέρει, αντί ανελισσόμενης ταινίας, εννέα παχείς δακτυλίους. Τα δύο ρυτά, της Αλυκής και των Φίλων, κατασκευάστηκαν με παρόμοιο τρόπο. Ωστόσο εντοπίζονται διαφορές σε επίπεδο αισθητικής αποτίμησης. Το ρυτό των Φίλων είναι περισσότερο φυσιοκρατικό στους όγκους του πέλματος και της πτέρνας, η οποία στο ρυτό από την Αλυκή είναι στενή και συμβατική. Το άγκιστρο του πρόσθιου άκρου είναι σχεδόν σύμφυτο με τη ράχη του υποδήματος και ο όγκος στους ταρσούς είναι πιο ευρύχωρος, όπως στα σύγχρονα τσαρούχια. Αντίθετα, ο γραπτός διάκοσμος είναι λιγότερο ευφάνταστος, ακόμη λιγότερο λεπτότεχνος και τα vacua μένουν χωρίς παραπληρωματικά στοιχεία. Οι επάλληλοι δακτύλιοι, αντί ανέλιξης στην κνήμη, δείχνουν σχηματοποίηση του προτύπου, το οποίο ήταν ασφαλώς τα δετά κορδόνια σε ανελισσόμενη περιστροφή. Το ρυτό της Αλυκής παρουσιάζει μεγαλύτερη φαντασία, λεπτότερη και αρτιότερη εκτέλεση του διακόσμου, που δεν αφήνει το παραμικρό κενό, αλλά και χαλαρότερη τήρηση των φυσιοκρατικών αναλογιών. Οι προφανείς ομοιότητες στην κατασκευή των δύο ρυτών και στον τύπο του υποδήματος που μιμούνται, αλλά και οι διαφορές στην απόδοση των όγκων και της διακόσμησης υποδηλώνουν διαφορετικούς, αν και σύγχρονους, καλλιτέχνες, εμπνευσμένους από συγκεκριμένο και οικείο σ' αυτούς, τύπο υποδήματος. Τέλος, τα φολιδωτά κοσμήματα (FM 44: 4) και οι ενσωματωμένοι συμπαγείς πάπυροι (FM 11: 20) υποδεικνύουν τη χρονολόγησή του ρυτού των Φίλων στην ΥΕ ΙΙΙΑ2 περίοδο ή στην αρχή της ΥΕ ΙΙΙΒ, όπου δηλαδή και το ρυτό της Αλυκής. Τα πήλινα ομοιώματα της Αττικής είναι τα μόνα ακέραια παραδείγματα του είδους στη μυκηναϊκή κεραμική. Ωστόσο, δεν είναι τα μόνα σωζόμενα. Ενα τρίτο αποσπασματικό παράδειγμα ήλθε στο φως από την ανασκαφή του δωματίου 13 και των γύρω επιχώσεων, στις «Οικίες του λόφου της Παναγίας» στις Μυκήνες. Κατασκευασμένο από ντόπιο πηλό και χρονολογούμενο στην ΥΕ ΙΙΙΒ περίοδο, διαφέρει από τα ακέραια παράλληλά του χρονικά, τεχνοτροπικά και ως προς τον τύπο του υποδήματος, που αποδίδει. Τα όστρακα του χείλους δείχνουν ότι πρέπει να ήταν λοξό και όχι οριζόντιο. Ο γραπτός διάκοσμος, που περιγράφει τρόπο ραφής και πρόσδεσης στην πολύ λεπτή πτέρνα και στην κνήμη, θυμίζει περισσότερο τα σημερινά πέδιλα και, τέλος, το μεγαλύτερο τμήμα του πέλματος και της μύτης έχει χαθεί. Είναι άγνωστο αν τελείωνε σε αγκιστροειδές πρόσθιο άκρο και αν έφερε οπή εκροής, αν ήταν δηλαδή ρυτό, πιθανότητα που δεν πρέπει να αποκλειστεί. Σε αυτήν την περίπτωση, η ανεύρεσή του εκτός ταφικού συνόλου ενισχύει την επικρατούσα ερμηνεία σχετικά με τα ρυτά του Αιγαίου, που είναι συχνά τόσο σε ταφικά όσο και σε οικιστικά σύνολα έχοντας κατά περίπτωση διαφορετική χρήση: σπονδική, αλλά και οικιακή. Αίθουσα 3, προθήκη 1."

Αναζητήσατε:
Θέση: Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Κατηγορία: Σκεύος Τελετουργικό
Επικοινωνία Πνευματικά Δικαιώματα © 2010 Yπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού Διαχείριση